الرئيسيةاخبار الاصلقائد كتيبة “حيرف” رأفت حلبي في مقال شخصي عن حل الكتيبة
اخبار الاصل

قائد كتيبة “حيرف” رأفت حلبي في مقال شخصي عن حل الكتيبة

نحن نذكر في هذا اليوم 41 عاما من حرب الدفاع من قبل الكتيبة على حدود دولة إسرائيل، وعلى 67 عاما من العلاقة العميقة والمميزة بين الطائفة الدرزية وجيش الدفاع الإسرائيلي ودولة اسرائيل.
كتيبة حيرف بدأت طريقها عام 1948, في البداية كوحدة أبناء الأقليات، التي على طول السنين اخذت تتبلور كوحدة مقاتلة، مراوغة ومهنية قاتلت جنبا الى جنب مع باقي وحدات واقسام سلاح المشاة في جيش الدفاع الاسرائيلي.
كتيبة كانت شريكة كاملة في حروب إسرائيل، تلقت الجرحى والخسائر المؤلمة في حياة رجالها.
حظيت الكتيبة بسبب إنجازاتها المهنية بعشرات الاوسمة التي تشمل وسامين كوحدة هجومية شاحر 244
وكتيبة حيرف 299 بالإضافة الى اوسمة شخصية أخرى وشهادات تقدير وامتياز على تنفيذ المهام، المبادرة، السعي للقتال القوي في ساحة المعركة.
بتاريخ ال -18.05.15 اتخذ القرار من قبل قائد الأركان بموضوع انهاء الوظائف التاريخية للوحدة ودمج الشبيبة الدرزية في مجمل وحدات جيش الدفاع الاسرائيلي.
انا اوصيكم يا أبناء الطائفة باعتبار هذا اليوم يوم عيد لكم.
لأن الحديث يدور عن قرار كان هدفه تحسين العلاقة مع الشبيبة الدرزية، في البداية عن طريق دمجهم الكامل في وحدات جيش الدفاع الإسرائيلي ولاحقا دمج قدر الإمكان في المجتمع الإسرائيلي كله.


لا شك ان القرار في موضوع حل الوحدة كان صعبا ومؤلما لنا جميعا!

من الصعب تفكيك بيت وعائلة ترعرعنا فيها عقودا عديدة من الجنود، المقاتلين والقادة لفخر دولة اسرائيل.
يوجد لكتيبة حيرف مهمة تاريخية في تقوية العلاقة الخاصة التي تكونت بينت الطائفة الدرزية ودولة إسرائيل ودمج أبناء الشبيبة الدرزية بشكل خاص في جيش الدفاع الإسرائيلي وفي المجتمع الإسرائيلي بشكل عام.
جنود الوحدة والطائفة اجتازوا مسيرة طويلة وهامة من اجل الوصول الى هذا اليوم.
اليوم الذي يطلق فيه هذا القول الحاد والواضح : “جيش الدفاع الإسرائيلي ودولة إسرائيل يعربون عن الثقة الكاملة بجنود ومقاتلي الكتيبة، ثقة كاملة بدمجهم وقدراتهم على قيادة أبناء الشبيبة الإسرائيلية وجيش الدفاع الإسرائيلي الى الإنجازات والى القمم الجديدة”.
لا فرق بين شاب ترعرع في شمال تل ابيب، في الكيبوتسات، في المدارس الدينية، في ديمونا، كريات شمونة وبين شاب إسرائيلي ترعرع في قرية بين جن، يركا، المغار، او دالية الكرمل.

لا شك ان ارث الوحدة الفاخر، وارث الكتيبة وقادتها سيواصل الضجيج في كل مكان وبيت في تاريخ الدولة، الطائفة وجيش الدفاع الإسرائيلي كرمز للعلاقة العميقة بين الطائفة الدرزية ودولة اسرائيل.

 

 

טור אישי – מג”ד “חרב”:
אנו מציינים ביום זה 41 שנות לחימה והגנה של הגדוד על גבולות מדינת ישראל, ועל 67 שנים של קשר עמוק וייחודי בין העדה הדרוזית לצה”ל ולמדינת ישראל.
גדוד חרב החל את דרכו בשנת 1948, בתחילה כיחידת בני מיעוטים, אשר לאורך השנים הלכה והתעצבה כגדוד לוחם, מתמרן ומקצועי שנחלם כתף אל כתף עם שאר גדודי וחטיבות החי”ר בצה”ל.
גדוד שהיה שותף מלא בכל מלחמות ישראל, ספג פצועים ואבידות כואבות בחיי אדם.
הגדוד זכה בשל הישגיו המבצעיים בעשרות אותות ועיטורים הכוללים שני צל”שים לפלס”ר שחר 244
ולגדוד חרב 299 בנוסף לעוד לא מעט צל”שים אישיים ותעודות הערכה והצטיינות על עמידה במשימה, יוזמה, חתירה למגע ולחימה איתנה בשדה הקרב.
בתאריך ה-18.05.15 התקבלה החלטה ע”י הרמטכ”ל בדבר סיום תפקידה ההיסטורי של היחידה ושילוב הנוער הדרוזי בכלל יחידות צה”ל.
ממליץ אני לכם בני העדה להסתכל על יום זה כיום חג.
מדובר בהחלטה שתכליתה באה להטיב עם הנוער הדרוזי, תחילה בשילובם המלא ביחידות צה”ל ובהמשך שילוב מיטבי בחברה הישראלית כולה.
אין כל ספק שההחלטה בדבר פירוק הגדוד הינה קשה וכואבת לכולנו!
קשה לפרק בית חם ומשפחה שגדלו בה דורות רבים של חיילים, לוחמים ומפקדים לתפארת מדינת ישראל.
לגדוד חרב תפקיד היסטורי בחיזוק הקשר המיוחד שנרקם בין העדה הדרוזית למדינת ישראל ובשילובם של בני הנוער הדרוזי בצה”ל בפרט ובחברה הישראלית בכלל.
חיילי הגדוד והעדה עברו כברת דרך משמעותית על-מנת להגיע ליום זה.
יום בו נאמרת אמירה חדה וברורה : “צה”ל ומדינת ישראל מביעים אמון מוחלט בחיילי ולוחמי הגדוד. אמון מלא בשילובם וביכולתיהם להוביל את הנוער הישראלי ואת צה”ל להישגים ולפסגות חדשות”.
אין כל הבדל בין נער שגדל בצפון תל-אביב, בקיבוצים, בישיבות ההסדר, בדימונה, בקריית שמונה לבין נער ישראלי שגדל בכפר בית ג’אן, ירכא, מג’אר או דאלית אל-כרמל.
אין ספק שהמורשת המפוארת של היחידה, הגדוד והפלס”ר ימשיכו להדהד בכל בית ומקום בהיסטוריה של המדינה, העדה וצה”ל כסמל לחיבור העמוק בין העדה הדרוזית למדינת ישראל.
עלון ייחודי זה בא לציין חלק קטן מהמורשת הזו כאפיק אחד מני רבים שדרכם אנו עמלים היום על-מנת לשמר מורשת זו.

 

 

 

اترك تعليقاً

لن يتم نشر عنوان بريدك الإلكتروني. الحقول الإلزامية مشار إليها بـ *